Mijn verhaal:

I have a dream…

Dat was het toch?

 

Een paar weken geleden waren we met ons gezin op de camping. We keken samen naar de vallende sterren.

Bij iedere vallende ster deed ik een wens.

 

Steeds dezelfde.

 

Omdat we nog altijd maar één grote droom hebben:

 

Diabetes type 1 genezen.

 

En ja… daar ben ik weer met mijn vraag.

Willen jullie ons alsjeblieft helpen om die droom ooit werkelijkheid te laten worden?

 

Op het moment dat ik dit schrijf, leven we 614 dagen met diabetes type 1.

 

Ik zeg we, maar eigenlijk is het Jolé die iedere dag met deze ziekte leeft.

 

Misschien vraag je je af hoe het nu met haar gaat. Of misschien zie je ons regelmatig en weet je het al.

 

Ondertussen heeft Jolé een insulinepomp gekregen. Daardoor hoeft ze gelukkig minder vaak te prikken. En ze kan en mag soms ook wat meer eten. Stiekem een beetje snoepen kan nu zelfs af en toe. 😉

En eerlijk… dat is heerlijk.

 

Maar diabetes is nog steeds 24 uur per dag aanwezig.

 

Koolhydraten tellen.

Infuussetjes prikken.

Sensoren plaatsen.

Piepjes in de nacht.

En vooral: altijd nadenken.

 

Wat ga ik zo doen?

 

Blijf ik lekker op de bank zitten?

Ga ik met mijn zusje suppen?

Ga ik dansen?

Heb ik straks gym?

En zo ja… welke les?

Een piepjestest?

Of toch lekker een beetje voetballen?

 

Alles moet worden meegenomen in een lichaam dat eigenlijk gewoon kind wil zijn.

 

24 uur per dag.

7 dagen per week.

 

Gebroken nachten door hypo’s.

Moe zijn door hypers.

En nooit écht even kunnen vergeten dat diabetes er is.

 

Niets is meer zoals het 614 dagen geleden was.

 

En weet je… ik spreek nu even voor mezelf.

 

Pas nu besef ik hoeveel makkelijker het leven 614 dagen geleden was.

 

Hoe vanzelfsprekend alles toen was.

Hoe weinig we hoefden na te denken.

Hoe bijzonder gewoon, gewoon eigenlijk was.

 

Daarom vraag ik jullie opnieuw:

 

Willen jullie alsjeblieft een kleine bijdrage doen?

 

Een bijdrage aan onderzoek.

Een bijdrage aan hoop.

Een bijdrage aan onze droom.

 

De droom dat er op een dag een einde komt aan het tellen, prikken, rekenen, s'nachts wakker worden en zorgen.

 

Dat Jolé gewoon kind kan zijn.

 

Ik kan het niet alleen.

Maar met elkaar kunnen we misschien wél iets veranderen.

 

Ik zou mijn ziel verkopen om deze ziekte bij haar weg te kunnen nemen.

Als ik het kon, deed ik het morgen.

 

Tot die tijd kunnen we maar één ding doen: blijven hopen, blijven strijden en blijven dromen.

 

Dus… bij de volgende vallende ster doe ik weer dezelfde wens.

 

Diabetes type 1 genezen. ❤️

 

Dankjewel.

Voor iedere donatie, iedere bijdrage, ieder gedeeld bericht en iedereen die met ons mee blijft dromen.

 

Voor Jolé. Voor alle kinderen met diabetes type 1. Voor een toekomst zonder deze ziekte. ❤️